با این که خداوند مکان و جهت خاصی ندارد، چرا باید به سمت قبله نماز خواند؟پاسخ اول: «به سبب آن که رو به سمت خانه خدا کردنِ ظواهرِ بدن انسان، مقدمه و وسیله و محرکی است برای روی کردن بواطن انسان به سوی جهت واحدی که همان خانه خدا باشد؛ همين امر باعث مي شود که قلب انسان از حالت التفات به جهات مختلف خارج شود و تنها به يك سمت كه خانه خداست ملتفت شود و اين، خود مقدمه اي است براي توجه به صاحب خانه، كه خداوند متعال مي باشد.»(۵۵)پاسخ دوم: حکمت امر به روی نمودن به سمت خاصی (سمت کعبه)، امتحان کردن بندگان بوده است به این که آیا به هر سمتی که خدا بگوید و به هر نحوي که او بگويد عبادت مي كنند يا نه؟ از اين رو خداوند بندگانش را تشويق و تحريك كرد تا كعبه را زيارت كنند و آن را بزرگ بشمرند و به وسيله آن خدا را عبادت كنند تا ببيند كه چه كسي مطيع و چه كسي نافرمان است.(۵۶) ۵۵- اسرار الصلاة، شهید ثانی، ص ۷۹؛ ترجمه اسرار الصلاة، میرزا جواد ملکی، ص ۱۹۸.۵۶- وسائل الشیعه، ج ۴، ص ۳۰۲، ح ۵۲۱۲ و ص ۲۹۸، ح ۵۲۰۳.برچسبها: نماز به سمت قبله, نماز

نماز خواندن در چند جا مكروه است و از آن جمله است: حمام، زمين نمكزار، مقابل انسان، مقابل درى كه باز است، در جاده و خيابان و كوچه اگر براى كسانى كه عبور مى كنند زحمت نباشد. و چنانچه زحمت باشد حرام ولى نماز باطل نيست، مقابل آتش و چراغ، در آشپزخانه و هر كجا كه كوره آتش باشد،مقابل چاه و چاله اى كه محل بول باشد، روبروى عكس و مجسمه چيزى كه روح دارد،مگر آنكه روى آن پرده بكشند، در اطاقى كه جنب در آن باشد، در جايى كه عكس باشد اگر چه روبروى نمازگزار نباشد، مقابل قبر، روى قبر، بين دو قبر، در قبرستان. كسى كه در محل عبور مردم نماز مى خواند، يا كسى روبروى اوست، مستحب است جلوى خود چيزى بگذارد، و اگر چوب يا ريسمانى هم باشد كافى است.منبع : https://farsi.khamenei.ir برچسبها: نماز, معراج مومن, معراج مومن نماز, نماز مکروه

یکی از بزرگان معاصر به این پرسش چنین پاسخ داده است:«الذین هم علی صلواتهم دائمون»؛(۶۲) «آنان که همواره نمازشان را می خوانند و هرگز نماز را ترک نمی کنند و به برکت نماز این چنین خواهند بود.» «والذين في أموالهم حقٌّ معلومٌ، للسائل و المحروم»؛(۶۳) نمازگزار کسي است که همه آنچه در اختيار اوست به خود اختصاص نمي دهد ـ سخن از مال حلال است نه مال حرام؛ اگر كسي از مال حرام بخشش كرد كه طَرْفي نمي بندد؛ آن كس كه از راه حلال به دست آورد مالك مال مي شود. فرمود نمازگزار كسي است كه مال او حساب شده است، ديگران در مال او سهمي دارند.دیگران دو قسم اند: عده ای سائل اند که روی سؤال دارند؛ و عده ای روی سؤال هم ندارند، یا دسترسي ندارند. نمازگزار کسي است که اموال او مورد تعلق حق ديگران قرار مي گيرد. «والذين يُصَدِّقون بيوم الدين»؛(۶۴) نمازگزاران آن کساني هستند که قيامت را باور دارند؛ چون ياد معاد است که انسان را طاهر مي كند، و همه مشكلات بر اثر فراموشي قيامت است.وقتی قرآن کریم علت تبهکاری تبهکاران را می شمارد می فرماید: «لهم عذابٌ شديدٌ بما نَسُوا يوم الحساب»؛(۶۵) يعني براي آنها عذاب شديد است چون روز قيامت را فراموش کردند. به خاطر همين فراموشي تن به گناه دادند. نمازگزار قيامت را فراموش نمي کند، آن را باور دارد. «والذين هم من عذاب ربّهم مشفقون»؛(۶۶) يعني اينها از عذاب خداي سبحان هراسناکند. نماز آن است كه انسان را از قيامت هراسناك كند؛ نماز آن است كه انسان را به ياد معاد تذكر دهد. «ان عذاب ربّهم غير مأمون»؛(۶۷) چه كسي در امان است كه گرفتار عذاب خدا نشود؟ مگر انسان برگه ايمني دريافت كرده است؟!آنگاه قرآن در تتمه بیان خواص نماز می فرماید:«والذین هم لأماناتهم و عهدهم راعون»؛(۶۸) آنان که امانتهای خود را ـ چه